zaterdag 27 augustus 2016
zaterdag 20 augustus 2016
dinsdag 16 augustus 2016
postmoderne waan
Sinds Kant heeft vastgesteld dat we over het 'ding an sich' niets kunnen zeggen en daarmee dat voorwerpen zich slechts met veel moeite laten ontraadselen door het verstand maar de waarheid van het voorwerp zelf ons altijd ontglipt, in de asymptote leercurve ervan lijkt de onwetendheid afgenomen.
Maar is het ontbreken van de absolute waarheid echter hetzelfde als liegen?
Kant zelf gaf in zijn ethiek al aan dat dat niet zo zat. En zijn onwetendheid en onschuld niet hetzelfde sinds Auschwitz.
Massaproductie was ook onbekend in de tijd van Kant's jeugd al kon men toen al kanonnen en boeken in grote hoeveelheden maken en werkten de wevers in de lakenindustrie al in deeltaken, al was er geen afval door standaardisering. Ten tijde van zijn grote werken na 1780 bestonden de stoommachine en spinmachine en weefstoel al, naast de eerste fabrieken in rusland. Kortom: de eerste machines die niet in een oogopslag te doorgronden waren ontstonden in deze tijd. Met de moderne massaproductie vanaf Ford lijken alle geproduceerde voorwerpen op elkaar, wat handig was voor vervanging bijvoorbeeld bij reparatie. Die eenvormigheid is de ontkenning van Kants 'ding an sich' maar een bevestiging dat het 'ding an sich' onkenbaar is en de wortel van het fascisme. Dankzij de kleine deeltaken hoefde de arbeider ook niet meer zijn verstand te gebruiken maar slechts zijn ogen (wat de populariteit van de TV verklaard) , denken deed het management wel voor hem. Door scholing echter ontwikkelde de arbeider zich steeds meer en met de vooruitgang in wetenschap lijkt de arbeider een steeds slimmer insect indien hij zich focust en zich niet laat afleiden door domheid en gelieg.
Aangezien die werkende insecten elkaar onderling nergens voor belonen en de anderen alleen maar moeten lijken te bestaan uit vermakelijkheden om de informele verdiensten van de vervreemding door de gewetenloze factorij te doen vergeten. En met het omnipresente interweb dat rivaliseert met het magazijn op de noordpool van de kerstman heeft het gefocuste werkende insect zelfs zijn slimmigheid moeten uitbesteden aan een machine die voor de banken blijkt te werken om de onverteerbare spraakzame illusie te kunnen consumeren. Het 'ding an sich' van interweb is net zo onkenbaar als dat interweb in zijn geheel te kennen is en machinaliseerd als fenomeen de aandacht en het denken en wordt iedere mogelijke mening geconjugeerd met zijn contradictie waardoor net als in de leugen niets onmogelijk lijkt. Interweb lijkt dan op de klassiek Logos (eenheid der tegendelen). Met echter als noodzakelijke en cynische conclusie dat iedere mening deel van een leugen moet zijn. De enige filosofische vraag die dan overblijft is of het onderwijs wel iets onderwijst, en of opvoeding wel iets opvoedt, naast het schrijven en rekenen en de mening dat je van alles kanker krijgt of kennis van het feit dat menstruerende vrouwen slechter presteren omdat het evolutionair handiger is dat een menstruerende vrouw wordt verslonden door een roofdier dan een ovulerende vrouw, en met dezelfde redenering een zwangere vrouw nog makkelijker opoffert aan een roofdier omdat ze nog onhandiger is dan de evolutie. In de postmoderne pragmatische wegwerpmaatschappij is de zoektocht naar mondigheid soms tevergeefs omdat er niemand zeggenschap nuttig lijkt te vinden en alles alleen nog maar commentaar is in de marge, of de illusie ervan. En iedereen en alles je onwetend houdt en wat je al wel wist niets te betekenen had en je dus niet beter af bent dan een onbelangrijk onbekend dier. Aangezien voor de meeste mensen geluk en macht hetzelfde is, is vooruitgang de postmoderne waan omdat met die premisse en een oordeelskracht dat niet groter is dan een pc-monitor of mobiel schermpje nog steeds de angst en toeval regeert.
De vooruitgang is het 'ding an sich' dat gisteren nog iets leek en morgen niets blijkt omdat werken iets werkt met gewetenloze leergierigheid.
Maar is het ontbreken van de absolute waarheid echter hetzelfde als liegen?
Kant zelf gaf in zijn ethiek al aan dat dat niet zo zat. En zijn onwetendheid en onschuld niet hetzelfde sinds Auschwitz.
Massaproductie was ook onbekend in de tijd van Kant's jeugd al kon men toen al kanonnen en boeken in grote hoeveelheden maken en werkten de wevers in de lakenindustrie al in deeltaken, al was er geen afval door standaardisering. Ten tijde van zijn grote werken na 1780 bestonden de stoommachine en spinmachine en weefstoel al, naast de eerste fabrieken in rusland. Kortom: de eerste machines die niet in een oogopslag te doorgronden waren ontstonden in deze tijd. Met de moderne massaproductie vanaf Ford lijken alle geproduceerde voorwerpen op elkaar, wat handig was voor vervanging bijvoorbeeld bij reparatie. Die eenvormigheid is de ontkenning van Kants 'ding an sich' maar een bevestiging dat het 'ding an sich' onkenbaar is en de wortel van het fascisme. Dankzij de kleine deeltaken hoefde de arbeider ook niet meer zijn verstand te gebruiken maar slechts zijn ogen (wat de populariteit van de TV verklaard) , denken deed het management wel voor hem. Door scholing echter ontwikkelde de arbeider zich steeds meer en met de vooruitgang in wetenschap lijkt de arbeider een steeds slimmer insect indien hij zich focust en zich niet laat afleiden door domheid en gelieg.
Aangezien die werkende insecten elkaar onderling nergens voor belonen en de anderen alleen maar moeten lijken te bestaan uit vermakelijkheden om de informele verdiensten van de vervreemding door de gewetenloze factorij te doen vergeten. En met het omnipresente interweb dat rivaliseert met het magazijn op de noordpool van de kerstman heeft het gefocuste werkende insect zelfs zijn slimmigheid moeten uitbesteden aan een machine die voor de banken blijkt te werken om de onverteerbare spraakzame illusie te kunnen consumeren. Het 'ding an sich' van interweb is net zo onkenbaar als dat interweb in zijn geheel te kennen is en machinaliseerd als fenomeen de aandacht en het denken en wordt iedere mogelijke mening geconjugeerd met zijn contradictie waardoor net als in de leugen niets onmogelijk lijkt. Interweb lijkt dan op de klassiek Logos (eenheid der tegendelen). Met echter als noodzakelijke en cynische conclusie dat iedere mening deel van een leugen moet zijn. De enige filosofische vraag die dan overblijft is of het onderwijs wel iets onderwijst, en of opvoeding wel iets opvoedt, naast het schrijven en rekenen en de mening dat je van alles kanker krijgt of kennis van het feit dat menstruerende vrouwen slechter presteren omdat het evolutionair handiger is dat een menstruerende vrouw wordt verslonden door een roofdier dan een ovulerende vrouw, en met dezelfde redenering een zwangere vrouw nog makkelijker opoffert aan een roofdier omdat ze nog onhandiger is dan de evolutie. In de postmoderne pragmatische wegwerpmaatschappij is de zoektocht naar mondigheid soms tevergeefs omdat er niemand zeggenschap nuttig lijkt te vinden en alles alleen nog maar commentaar is in de marge, of de illusie ervan. En iedereen en alles je onwetend houdt en wat je al wel wist niets te betekenen had en je dus niet beter af bent dan een onbelangrijk onbekend dier. Aangezien voor de meeste mensen geluk en macht hetzelfde is, is vooruitgang de postmoderne waan omdat met die premisse en een oordeelskracht dat niet groter is dan een pc-monitor of mobiel schermpje nog steeds de angst en toeval regeert.
De vooruitgang is het 'ding an sich' dat gisteren nog iets leek en morgen niets blijkt omdat werken iets werkt met gewetenloze leergierigheid.
" Vandaag de dag is de voornaamste rol van de intellectueel het tegengaan van gedachteloosheid." - Richard Wolin.
donderdag 11 augustus 2016
zondag 7 augustus 2016
Waarom neemt de fantasie het over?
Ieder schoolgaand kind ervaart het verschil tussen realiteit en fantasie of droom hetzelfde, de architect van de zwart-wit werkelijkheid bestaat uit vormen en de kleurrijke fantasie lijkt er onaangekondigd in rond te stuiteren.
Op dezelfde manier snapt het kind niet dat een dokter er niet is om je gezond te maken maar om je zolang mogelijk aan het werk te houden
Als we tevreden waren geweest met de beloningen die het leven ons uitreikte zoals: lente en zomer, een zonsopkomst, vruchtbare vrouwen, gezondheid; dan was geld nooit uitgevonden.
Wat is onze beloning in dit leven als alles ijdelheid blijkt, zelfs een beloning?
Geld laat het onverschillig of je gelukkig bent in het werk.
En alle volwassenen wisten dit allang.
De extreem rechtse kinderregering doet dan ook een krachtig beroep op Trump om, als hij eenmaal is gekozen, hier iets aan te doen.
Black Panthers (1968) part 1
http://www.imdb.com/title/tt0209942/ directed by Agnes Varda (1968)
https://nl.wikipedia.org/wiki/Huey_P._Newton
I have a dream that one day the people with the guns and the people with the ammunition will join at the table of brotherhood of gunshops and celebrate the freedom of gun-ownership.
-mad max
zaterdag 6 augustus 2016
dinsdag 2 augustus 2016
maandag 1 augustus 2016
hoe GOOGLE mijn leven verwoestte
dag 1
Ik was alleen op vakantie in de australische outback toen mijn auto het begaf, gelukkig deed mijn mobiel het nog wel en na enige searchinstructies gaf google als eerste resultaat aan dat het aan de carburator lag en dat die alleen met wachttijd geleverd konden worden. Hulp erbij halen kon niet omdat de belminuten op waren en de telefoon van mijn ex was die alle mail adressen erop had gewist en op het kinderslot stond en dus alleen search opdrachten mogelijk waren.
Er stopte ook nergens een bus.
Dus op google maps gezocht naar de dichtsbijzijnde reparatieshop maar die bleek te ver weg te zijn, google toonde wel adverts van andere automerken.
En dus richting dichtsbijzijnde stad gelopen.
dag 2
Bij het stadje aangekomen bleek het uitgestorven.
Nog eens gecheckt op het stad wiens richting ik was uitgelopen en nu gaf het 16de resultaat aan dat dat stadje was gebouwd door opaaldelvers maar dat de mijnen eromheen sinds kort uitgeput waren. in de google-advertorials kwamen nu adverts voorbij van frisdranken en abbos met gratis belminuten en gelijkwaardige caburateurs.
En de waterbron bleek uitgeput maar ik vond wel een veldfles.
dag 3
Op zoek naar andere waterbronnen kon google me wel een meertje aanwijzen enkele tientallen kilometers verder. Bij het meertje aangekomen zat het vol krokodillen, in de advertorials verschenen adverts voor waterluchtbedden en andere strandartikelen en mijnwerkersspullen. Met grote angst vulde ik mijn water aan en verloor ik mijn sombrero.
dag 4
Het water dat ik dronk maakte me ziek, en na enig speuren op google leek het botulisme te zijn. Al vertelde google dat dat zeer zeldzaam was en het misschien de ziekte van lyme was. Omdat ik nog niet geheel verlamd raakte en beter kon blijven waar ik was als ze me zouden missen overnachtte ik in een ravijn. De adverts ging over krokodillenleer, dorstlessers en reiskostenverzekeringen.
dag 5
Zoekend bij google naar andere manier uit deze woestijn vond ik als eerste resultaat dat men het water uit de radiator van de auto moest nemen als men zonder zat in de woestijn. De advertorials gingen over ziektekostenverzekeringen, euthanasie en stervensbegeleiding en tweedehands carburateurs en geestelijke luiheid.
Ik was alleen op vakantie in de australische outback toen mijn auto het begaf, gelukkig deed mijn mobiel het nog wel en na enige searchinstructies gaf google als eerste resultaat aan dat het aan de carburator lag en dat die alleen met wachttijd geleverd konden worden. Hulp erbij halen kon niet omdat de belminuten op waren en de telefoon van mijn ex was die alle mail adressen erop had gewist en op het kinderslot stond en dus alleen search opdrachten mogelijk waren.
Er stopte ook nergens een bus.
Dus op google maps gezocht naar de dichtsbijzijnde reparatieshop maar die bleek te ver weg te zijn, google toonde wel adverts van andere automerken.
En dus richting dichtsbijzijnde stad gelopen.
dag 2
Bij het stadje aangekomen bleek het uitgestorven.
Nog eens gecheckt op het stad wiens richting ik was uitgelopen en nu gaf het 16de resultaat aan dat dat stadje was gebouwd door opaaldelvers maar dat de mijnen eromheen sinds kort uitgeput waren. in de google-advertorials kwamen nu adverts voorbij van frisdranken en abbos met gratis belminuten en gelijkwaardige caburateurs.
En de waterbron bleek uitgeput maar ik vond wel een veldfles.
dag 3
Op zoek naar andere waterbronnen kon google me wel een meertje aanwijzen enkele tientallen kilometers verder. Bij het meertje aangekomen zat het vol krokodillen, in de advertorials verschenen adverts voor waterluchtbedden en andere strandartikelen en mijnwerkersspullen. Met grote angst vulde ik mijn water aan en verloor ik mijn sombrero.
dag 4
Het water dat ik dronk maakte me ziek, en na enig speuren op google leek het botulisme te zijn. Al vertelde google dat dat zeer zeldzaam was en het misschien de ziekte van lyme was. Omdat ik nog niet geheel verlamd raakte en beter kon blijven waar ik was als ze me zouden missen overnachtte ik in een ravijn. De adverts ging over krokodillenleer, dorstlessers en reiskostenverzekeringen.
dag 5
Zoekend bij google naar andere manier uit deze woestijn vond ik als eerste resultaat dat men het water uit de radiator van de auto moest nemen als men zonder zat in de woestijn. De advertorials gingen over ziektekostenverzekeringen, euthanasie en stervensbegeleiding en tweedehands carburateurs en geestelijke luiheid.
Abonneren op:
Posts (Atom)