Kosmokol

This is the vision I had when I was working as a political prisoner in Kosmokol in the former Russia. I worked in robot research and was sent back in time to today. The (only) female government wanted to punish me this way for having desires. I will never forget my bad experiences in Kosmokol, where men are beaten and castrated for fun. I remember in particulair the road roller incident. 100 men were killed by a road roller that drove over them only because their toenails were to long. They did not know that they were going to be killed and they were surrounded by killerbots. I was forced to drive the vehicle and will never forget their screams when they paved the concrete. It was either this or to be thrown in boiling iron.
But that was yesterday. The collective of woman have not punished me, but freed me from the oppression of them. I don't long for the time I had there. I want to warn the world for what is coming: a terror state run by woman.
The doctor also said that it's good to write these horrifying stories, so I will be able to forget those experiments they had on me. The doctor even hacked in to my CPU collaboration tool and disabled the neuro-amplifier.
Then the doctor prescribed me some medicine to controle my 'psychotic paranoid schizofrenia with a tendency to catatonia' as it was called (tomorrow the doctor will explain me what those words mean), and told me what a good friend I am when I take the prescriptions. Yes, I feel much better now, she is really a true friend.
But now I must stop writing because at 18.00 the lights go off.

Modernity is a qualitative, not a chronological, category.

Happy Chinese New Year - 2004 is the Year of the Monkey.

The joke of our time is the suicide of intention. - Adorno

I saw yesterday a documentary on TV about Jules Verne.
He was the one who clearly saw the possibilities that were hidden in technics and science. His novels are now the blueprint for the development of science. I myself have several books from him published back around WWI (they once belonged to my dad). An online library in several languages you van find at
Jules Verne Virtual Library
His visions are to science what Asimov is to robotics.
From a total different caliber is Athur C. Clark's: 2001, a space odyssey. (flash). Herein science results into a status of religion. And this is exactly what will happen this century. Science will become a religion for the western civilisation. The religion of science will help the American Empire to dominate the world for the next 500 years for it's own greed. After those 500 years (I guess) we will be at war with Mars. If there are any humans left. (1500 years is the average lifetime of an empire, divided by 500 years grow; 500 years blossom and 500 years of decline)
The benefits from science seems to me only streaming towards capitalism. And capitalism is the war against poverty (and unhappiness).
What are internet and disco for a poor farmer in Ethiopia?
Yes, he drinks his Coke and gets his Mac, but washes his clothes in the sewer that once was his river.
For us its a soma.
More gloomy future scenario's can be found here.
To be honest: the technical innovations today prevent me from seeing what is coming tomorrow (even though my granddad was an inventor).
They blur the mind and individuate ones application.
And are limited by their functions and shape.
But you might always ask, ofcourse.
So, where is my &*^$#@ cellphone?

Lester:"My daughter Jane, only child. Ja...

Post-Video ART
a lot of art quick time movies o relax the soul and enhance
feeling for strangeness.

Violence is the art of coloring the body with the marks of bruises (red, yellow, blue and black).
And the violence of beauty is the art of make-up.
Covering it all up. And what colors do have make-up?

the economics of beauty

Dit overzicht is niet beschikbaar. Klik hier om de post te bekijken.

As Socrates once said, 'I drank WHAT?'

Salty Dog Cafe WebCam

Wounded by my own blade, bloodied for Odin, myself an offering...

This is about the movie The Ring which I watched today.
It has a website:ringworld - the ring (remake).
Click on the treepicture to watch the movie that killed the characters in the film.

de route en de esthernaut

de groeten, hatsjiee en vaarwel, hik.

Er was geen tijd langer dan vandaag dat ze dacht te moeten wenen, noch was het eensluidend voor de overkant dat de zon weldra meer zou zijn dan de maan.
Tikkend tegen regen als vallend licht, kwam dwars aan de zijkant geen duistere
oplossing in zicht voor de spiegel die zichzelf in de muur zag. 
Kou en koude verdrongen zich in de ondergrond als barstende vloeken en in een wedstrijd van ijs gleed water langs de regenpijp.
Gifgroen stak een klein vergeet-me-nietje door de betonlaken van het wereldse.
Uitstekende ijsbloemen stonden binnen in vazen van licht, een kleine faun bewoog zich om de tafelpoot. Met uitgestrekte benen  en wandelschoenen sloop de veter door de vetergaten. Een pruttelende tap spuit een scheel biertje, en zag haar als een
opkomende zomermorgen voor haar liggen. Niets begreep veel meer dan minder ooit kon geloven. Nergens verdwenen muren en was de hei op slot.
Buiten was de stadsbus aan het ontladen en er liep een hond door de straat. Binnen kon niemand geloven dat eens, eens er weer eens zomaar voor me staat. Op grote wijnvlekken zwaaide haar zomerjurk en een dominee. Ze kon niet weten dat er geen groter genot was dan het genieten van een verloren liefde. Elke stap dichterbij klonk als een hamerslag en traan die viel. Met een rollend oog en bleke lippen, zagen ze elkaar aan. Geen moment was minder dan dat enige moment dat in de eeuwigheid waarin alles overnieuw begint. De klok trilde de laatste seconde en in ene tel was het de deurklink die bewoog. Het kalkstenen schilderij schreeuwde om een biljart, en de rekening was bedrog en zonder geld van generlei waarde. Een rood lint danste om haar stappen en bewoog zich hemelwaarts alsof de zwaartekracht aan haar ontsnapte. Elke meter meer was geplaveid met vilten lelies waarop ze haar tred lopen deed. Donker was de nacht als huilende muziek zich in een koor verschanste, geen toon kon worden gehoord dat geen nood kon beschrijven. Het ergste alfabet van liefde was zij die voor me stond zonder te zijn. Een grammatica van haat heeft haar naam. Een marteling verder in de scene loopt jezus van het kruis met een bijl.
En een geil zijspoor dwaalde naar kimme, foute kneep en verschiet op de vensterbank met vork en trommeltje.
De uitgedaagde zon en sprak de hemel tergend tegen en een boomtrekkende grondwortel stak kommaloos omhoog. De strelende uren vlieden langs de tijd die het aanbod afsloeg. Het streep en wijdbeens vertelde zich haar rug de wervelende en stuitende stoelendans.