Medicijn in zes uur geproduceerd

Medicijn in zes uur geproduceerd:
Tot nu toe duurde het ongeveer een jaar voordat een productielijn van een medicijn gereed was. Met een nieuwe combinatie technieken van farmagigant Novartis is deze tijd nu ingekort tot enkele uren. En net op tijd…
Een jaar wachten op een medicijn

Er worden voortdurend nieuwe medicijnen ontwikkeld. Dit gebeurt in fases: na de initiële screening van veelbelovende compounds, waarbij er enkele honderden overblijven, worden deze aan dierproeven en proeven bij mensen onderworpen. Pas als hierbij geen al te ernstige bijwerkingen woren vastgesteld, komt het medicijn in massapoductie. Deze laatste fase duurt ongever een jaar. Slecht nieuws voor een medicijnfabrikant, die zo zijn patent een jaar minder lang uit kan melken, maar uiteraard ook voor patiënten, die een jaar moeten wachten op een effectief medicijn.

Novartis claimt nu in staat te zijn het medicijn Diovan in een paar uur te produceren, waar dat eerst een jaar was. Dit nieus komt als geroepen voor het geplaagde bedrijf

Op de tweede dag van een conferentie over fabricagetechniken op de campus van MIT, meldde de bestuursvoorzitter van Novartis, Joseph Jimenez, dat er grote veranderingen op til zijn wat betreft de manier waarop zijn bedrijf  (en mogelijk ook andere farmabedrijven) medicijnen produceren. Door een nieuwe, experimentele methode om pillen te fabriceren kunnen de productietijden drastisch worden verkort. Ook gaat de kwaliteit van demedicijnen vooruit en, uiteraard de voornaamste beweegreden voor multinationals, stijgen de inkomsten, aldus Jimenez.
Batchproductie

Tot nu toe worden medicijnen via een batchprocédé geproduceerd. Dit is te vergelijken met het koken van een eenpansmaaltijd: alle ingrediënten worden in een vat met elkaar gemengd (of achtereenvolgens in verschillende stappen gemengd, de usance bij ingewikkelde chemicaliën). Het eindproduct wordt vervlgens gezuiverd en op een andere locatie in pillen omgezet. Met een nieuwe methode kunnen Novartis – en mogelijk ook andere farmafabrikanten – medicijnen radicaal anders fabriceren: via een continuproces op één locatie, waarbij de ingrediënten toe worden gevoegd zoals benodigd. Ook kunnen er nu andere chemische reacties woren toegepast dan in de batch-methode. Volgens de CEO heeft zijn bedrijf in samenwerking met MIT vijf jaar aan deze methode gewerkt.
Uit de presentatie van Jimenez bleek dat de samenwerking behoorlijk succesvol is verlopen. Door de traditionele batchmethode te gebruiken kon het bedrijf zijn medicijn Diovan (tegen hoge bloeddruk en hartstoornissen) in twaalf maanden uit de grondstoffen gebruiksklaar bereiden. Met de continue fabricagemethode kan Novartis dit bereiken in slechts zes uur, aldus Jimenez. Hiermee bespaart het bedrijf dus een jaar. Een jaar waarin kostbaar medicijnonderzoek extra terugverdiend kan worden. Uiteraard zijn ze daarom bij Novartis erg blij met deze techniek. “Dit zal de manier veranderen waarop medicijnen worden gemaakt in de werld,” aldus Jimenez. De ontwikkeling komt als geroepen, want het bedrijf maakt minder winst en Jimenez ligt stevig onder vuur. In 2015 wil Novartis de productiefaciliteit op commerciële schaal gereed hebben. Als tegen die tijd de huisprinters Novartis niet voor zijn…
Welk techniek zouden Novartis en MIT gebruikt hebben?

MIT doet heel veel onderzoek naar 3D printers. Zo werken MIT-onderzoeksgroepen aan printbare organen en zelfs voedselprinters. Ook is het idee van een printbare chemische fabriek al langer bekend. Al eerder beschreven we de uitvinding van een Schotse prof, waarin met behulp van een 3D printer een chemische reactor is te printen. Het is daarom niet onmogelijk dat het Novartis-systeem een vergelijkbaar principe kent. Door chemische reactoren een andere vorm te geven, kan uit een beperkte hoeveelheid basischemicaliën werkelijk elk molecuul worden gemaakt. Hoe dan ook, medicijntekorten zullen iets van het verleden worden.
Lees ook

Cocaïne en medicijnen uit de printer
Bron

The Future of Pharma is Incredible Fast, MIT Technology Review (2012)

Nieuwe coating rekent af met superbacteriën

Nieuwe coating rekent af met superbacteriën: De coating scheurt de superbacteriën letterlijk uiteen en kan onder meer op contactlenzen en medische apparatuur worden aangebracht. Superbacteriën zijn...



Lees verder op Scientias.nl >>

Dating the origin of language?

Dating the origin of language?: I could write an introduction the explains how fundamentally important language is but I have a feeling I’d be telling you nothing new. Our spoken language forms the basis of co-operation and is one of the most obvious differences between us and chimps (along with bipedality and a lack of fur). The obvious importance of … Continue reading »...

Perreault C, & Mathew S. (2012) Dating the origin of language using phonemic diversity. PloS one, 7(4). PMID: 22558135   Dating the origin of language using phonemic diversity.

Hiv-preventiepil mag verkocht worden in VS

Hiv-preventiepil mag verkocht worden in VS: Een commissie van gezondheidsexperts in de Verenigde Staten heeft gisteren groen licht gegeven voor een pil die kan beschermen tegen hiv. Tot dusver waren er alleen medicijnen in omloop die de ontwikkeling van het virus tot aids afremden. De ...''

Kans: 1 op 4

Unieke muurtekeningen van de Maya’s ontdekt

Unieke muurtekeningen van de Maya’s ontdekt: De tekeningen en calculaties bewijzen dat de Maya’s echt niet dachten dat de wereld aan het eind van 2012 zou vergaan. Archeologen troffen de tekeningen op de muren van een huis aan. En dat is bijzonder. Het is voor het eerst dat muurtekeningen en calculaties van de Maya’s op de muren van een huis worden teruggevonden. Het huis bevindt zich in Guatemala, in een gebied waar veel archeologische opgravingen zijn gedaan: Xultún. Het huis behoorde mogelijk toe aan de secretaris van het dorp. Op de muren staan tekeningen, maar ook honderden gekrabbelde cijfers. De meeste cijfers vormen berekeningen die nauw samenhangen met de Maya-kalender. De onderzoekers beschrijven hun vondst in het blad Science. Cycli Ook...

Siliceen: de nieuwe concurrent van grafeen?

Siliceen: de nieuwe concurrent van grafeen?:

Snap je waarom grafeen ook wel ‘nanokippengaas’ wordt genoemd? Afbeelding: © flickr/CORE-Materials

Siliceen kun je ’het kleine broertje’ van grafeen noemen. Net als grafeen is siliceen een enkel laagje atomen, alleen bestaat grafeen volledig uit koolstof en siliceen – het is te raden – uit silicium. Toch is de structuur die de atomen vormen bijna hetzelfde: een honingraatstructuur (‘kippengaas’) waarbij het er bij siliceen iets meer samengeperst uitziet. Het grote verschil tussen de twee? Grafeen staat sinds 2004 volop in de schijnwerpers en van siliceen heeft bijna niemand nog gehoord. Hoe lang blijft dat nog zo?

Kansen voor siliceen

De bijzondere eigenschappen van grafeen – goede geleiding, dun, flexibel – maken het tot een interessant alternatief voor het huidige materiaal in computerchips, silicium. Onderdelen op computerchips worden steeds kleiner en afmetingen van enkele atomen komen in zicht. Aan het huidige silicium zit een limiet; op een gegeven moment kan het niet kleiner. Grafeen zou, omdat het uit enkele atomen bestaat, die lijn naar kleinere en snellere elektronica kunnen doortrekken.

De samengedrukte structuur van siliceen zorgt ervoor dat een deel van de elektronen iets hoger gepositioneerd zijn dan de anderen. De elektronen kunnen ‘switchen’ tussen deze twee posities, wat het aan- en uitschakelen van de stroom mogelijk maakt. Afbeelding: © Wikimedia Commons

Probleem is dat de industrie momenteel volledig is afgestemd op silicium. Fabrikanten zullen niet snel durven over te stappen op grafeen. Siliceen kan dan een interessante optie zijn. Het materiaal lijkt op grafeen, ook al is nu nog niet duidelijk of siliceen net zo goed geleidt als grafeen. Fabrikanten zouden makkelijker op siliceen over kunnen gaan. Het is immers een nieuwe vorm van silicium, dus je hoeft aan de industrie en de elektronica minder te veranderen als bij grafeen.
Siliceen heeft nog een voordeel boven grafeen. De structuur van siliceen is zo dat sommige atomen zich net boven of onder het tweedimensionale atoomrooster bevinden. De elektronen die bij deze atomen horen hebben ook een net iets andere energie dan het gros in de ‘hoofdplak’. Dat geeft de mogelijkheid om aan de hand van een elektrische spanning elektronen heen en weer te laten springen tussen de twee energietoestanden en zo een aan- (wel geleiding) en een uitstand (geen geleiding) te creëren. In grafeen kan de geleiding niet zomaar stopgezet worden. Men zoekt naarstig naar – soms omslachtige – oplossingen om de elektrische stroom door grafeen tóch aan en uit te kunnen zetten. Siliceen is daarmee op papier meer geschikt voor toepassing in computerchips, waar deze eigenschap van groot belang is.

Experimenteel bewijs

Tot zover de theorie, nu naar de praktijk. Siliceen is onlangs voor het eerst in een onderzoekslab gemaakt. Het bestaan van siliceen was al in 1994 voorspeld. Dat wil zeggen: men had uitgerekend dat een enkele laag silicium stabiel kan zijn. Maar omdat siliceen van nature niet voorkomt, heeft het even geduurd voordat wetenschappers een manier vonden om het materiaal te maken.
Een Franse onderzoeksgroep van de Universiteit van Aix-Marseille onder leiding van Guy Le Lay zegt het eerste experimentele bewijs van siliceen te hebben. Ze publiceren binnenkort een artikel in het blad Physical Review Letters. Ze lieten het siliceen met een zogeheten epitaxie-methode ‘groeien’ op een onderlaag van zilver. Dat wil zeggen: in vacuüm en bij hoge temperatuur slaan de siliciumatomen neer op het zilver en vormen een stabiele laag. Ze zijn niet de enige: ook in China en Japan zijn onderzoekers erin geslaagd siliceen op zilver te laten groeien, hoewel hiervan nog geen wetenschappelijke publicaties zijn.

Onterechte claim

Maar is de groep van Le Lay echt het eerst, zoals ze zeggen? In 2010 claimde een andere onderzoeksgroep van Aix-Marseille, onder leiding van Bernard Aufray, al siliceen gemaakt te hebben. Hoe zit dat? Volgens de groep van de recente vondst – van Le Lay – was de claim uit 2010 niet terecht. Het team van Aufray had zich destijds slechts gebaseerd op afbeeldingen van een scanning tunneling microscope (STM). Onvoldoende bewijs, vinden Le Lay en co.
Volgens hen zijn zulke afbeeldingen moeilijk te interpreteren. Het is bijvoorbeeld lastig onderscheid te maken tussen de siliciumatomen en het onderliggende zilver. De gevonden honingraatstructuur had zodoende ook van het zilver kunnen zijn. Daarnaast kwamen een aantal eigenschappen van dit ‘siliceen’, zoals de vermeende afstand tussen siliciumatomen, verdacht weinig overeen met de theorie.

Het ‘2012-siliceen’ onder de STM-microscoop. De honingraatstructuur is met een beetje moeite waarneembaar. Afbeelding: © Guy Le Lay et al.

Siliceen moet zich bewijzen

De groep van Le Lay heeft nu op meerdere manieren de eigenschappen gemeten aan het siliceen, en die komen ook nog eens beter overeen met de theorie. Abdelkader Kara, een teamlid van het onderzoek uit 2010, geeft tegen de website Inside Science toe dat de nieuwe resultaten van Le Lay weliswaar overtuigender bewijs vormen voor siliceen, maar weigert toe te geven dat hun claim onterecht was. Volgens hem wezen hun afbeeldingen wel degelijk ondubbelzinnig op siliceen. Michel Houssa van de Katholieke Universiteit Leuven – die bij geen van beide onderzoeken was betrokken – is van mening dat het recente onderzoek het eerste échte bewijs van siliceen geeft, zegt hij tegen het blad New Scientist.
Hoe het ook zij, voorlopig zal siliceen zich eerst moeten bewijzen. De volgende stap is nu om siliceen te maken bovenop een niet-geleidend materiaal (zilver geleidt wel). Dat maakt het namelijk mogelijk om de geleidende eigenschappen van siliceen te meten. Dan zal duidelijk worden of siliceen een geduchte concurrent van grafeen kan worden in toekomstige computerchips, of dat het altijd het kleine broertje zal blijven.

Bronnen:

• G. Le Lay e.a., Silicene: Compelling experimental evidence for graphenelike twodimensional silicon, Physical Review Letters (geaccepteerd op 6 maart 2012)

• B. Aufray e.a., Epitaxial growth of a silicene sheet, Applied Physics Letters (2 december 2010)
  
  DOI:10.1063/1.3524215
  
  

Lees meer over computerchips op Kennislink:

Een mierenvaccin

Een mierenvaccin: Het afweersysteem dat ons beschermt tegen allerlei verschillende micro-organismen is miljoen jaren geleden bij onze voorouders ontstaan. Dat heeft ervoor gezorgd dat we grote gedeeltes van ons immuunsysteem delen met dat van andere gewervelden. Het immuunsysteem van bijvoorbeeld muizen lijkt daardoor erg op dat van ons. Het is zelfs zo geconserveerd dat onderzoek naar het immuunsysteem van...



Lees meer op www.sciencepalooza.nl

Wereldprimeur voor waterzuivering Epe | nu.nl/wetenschap | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Wereldprimeur voor waterzuivering Epe | nu.nl/wetenschap | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl: De technologie is verzonnen door de TU Delft en verder ontwikkeld door de universiteit, ingenieursbureau DHV en zes waterschappen. Nereda (genoemd naar de dochter van de Griekse watergod Nereus) is een korrelslib.

De korrels boordevol waterzuiverende bacterien maken huishoudelijk afvalwater tot viermaal sneller schoon dan traditionele technieken. Dat levert een energiebesparing van ruim 20 procent op, terwijl er ook veel minder ruimte voor nodig is.

Former MakerBot exec launches Solidoodle sub-$500 3D printer

Former MakerBot exec launches Solidoodle sub-$500 3D printer:

Let's be honest -- we all want a a 3D printer to call our own, right? Price has always been a significant barrier to the dream of printing pretty much everything your imagination can conjure (barring some hardware limitations, of course). For its part, MakerBot has made some significant strides toward tearing some of those barriers, and now Solidoodle, led by that company's former COO Samuel Cervantes, is looking to take the trend even further. The company's current self-tilted model starts at just under $500. The printer, which is now up for pre-order, can print plastic pieces up to 6" x 6" x 6", and "all you need to supply is a computer and power." Also, interestingly, "a 200-pound man can literally stand on top of the machine while it's printing. " So, that's a bonus. Check out a video of the printer in action after the break.
Continue reading Former MakerBot exec launches Solidoodle sub-$500 3D printer

Former MakerBot exec launches Solidoodle sub-$500 3D printer originally appeared on Engadget on Wed, 25 Apr 2012 16:36:00 EDT. Please see our terms for use of feeds.

Permalink The Verge  |  Solidoodle  | Email this | Comments

The Scientific Flaws of Online Dating Sites

The Scientific Flaws of Online Dating Sites:
Every day, millions of single adults, worldwide, visit an online dating site. Many are lucky, finding life-long love or at least some exciting escapades. Others are not so lucky. The industry--eHarmony, Match, OkCupid, and a thousand other online dating sites--wants singles and the general public to believe that seeking a partner through their site is not just an alternative way to traditional venues for finding a partner, but a superior way. Is it?
[More]

Zelfrijdende auto toegelaten op wegen Nevada - Nieuws - VK

Zelfrijdende auto toegelaten op wegen Nevada - Nieuws - VK: In de VS komen binnenkort zelfrijdende auto's op de weg. De staat Nevada heeft als eerste een kentekenbewijs afgegeven voor zo'n auto, die is ontwikkeld door Google. De auto rijdt geheel zelfstandig dankzij videocamera's, radars en navigatiegegevens.

Astronomers find a galactic nursery 12.7 billion light years away | Bad Astronomy

Astronomers find a galactic nursery 12.7 billion light years away | Bad Astronomy:
You know why astronomy is cool? Because of things like this:
Galaxy clusters are collections of galaxies held together by their own gravity. We see clusters all over the place, and they’re among the largest structures in the Universe. We can find them at large distances, which means we see them as they (and the Universe) were young — it takes light a long time to travel across the cosmos. Astronomers went looking to find extremely distant clusters of galaxies, and found one at a staggering distance: 12.7 billion light years away!
Here’s an image showing the central part of the cluster:

[Click to bigbangenate.]
Each of those circled red dots is a young galaxy, so distant that the light has been on its way here for more than 90% of the current age of the Universe! And they’re almost lost among all those other stars and galaxies in the image (though their intense red color helps… as to why they’re red, read on).
Finding this cluster was a magnificent achievement. The astronomers used the massive 8.2 meter Subaru telescope to look at large swaths of the sky. They ...

Goed boek kan de realiteit veranderen

Goed boek kan de realiteit veranderen: Als u u helemaal verliest in een boek en u sterk identificeert met de hoofdpersoon, dan heeft dat verstrekkende gevolgen voor de realiteit. Dat blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Ohio. De onderzoekers baseren hun conclusies op experimenten. Experiment De onderzoekers verzamelden een aantal mensen en lieten ze een fictief verhaal lezen. Tot hun grote verbazing had het verstrekkende gevolgen wanneer mensen zich sterk identificeerden met de hoofdpersonen. Het leidde zelfs tot echte (tijdelijke) veranderingen in het leven van de lezers. WIST U DAT… …vieze boeken kunnen verraden hoe egoïstisch de mensen ook in de Middeleeuwen reeds waren? Stemmen De onderzoekers gaven de lezers bijvoorbeeld een fictief verhaal over iemand die ging stemmen,...

A duplicated gene shaped human brain evolution… and why the genome project missed it | Not Exactly Rocket Science

A duplicated gene shaped human brain evolution… and why the genome project missed it | Not Exactly Rocket Science:
The Human Genome Project was officially completed in 2003, but our version of the genome is far from truly complete. Scientists are still finishing the last parts, correcting errors in the official sequence, and discovering new genes. These new genes did not go unnoticed because they are useless or insignificant. Some of them may be key players in our evolutionary story.
Two groups led by Evan Eichler and Franck Polleux have found that humans, alone among all animals, have three extra copies of a gene called SRGAP2, which is involved in brain development. The second of these copies, SRGAP2C, is particularly interesting because it affects the development of neurons, and produces features that are distinctively human. It also emerged between 2 and 3 million years ago, during the time when our brains became much bigger.
Genes are often duplicated by mistake when DNA is copied or shuffled around. These duplications provide raw fuel for fast evolution. Suddenly, genes get back-up copies. Either the original or the duplicate can mutate with impunity and take on new roles. But duplications ...

Bent u klaar voor een onsterfelijk bestaan?

Bent u klaar voor een onsterfelijk bestaan?: De kennis en techniek is er volgens Terry Grossman. We kunnen wel honderden jaren oud worden in de toekomst. Maar willen we dat wel? Het klinkt allemaal nogal...



Lees verder op Scientias.nl >>

To Keep Yourself Healthy: Brush, Floss, and Measure Your Microbes Daily? | The Crux

To Keep Yourself Healthy: Brush, Floss, and Measure Your Microbes Daily? | The Crux:
As these plots of bacterial diversity in two subjects over a period of 16 weeks show,

microbiomes vary widely among women and change radically over time.
When John Mayer sang “Your Body is a Wonderland,” he probably wasn’t talking about the trillions of microbes that live all over your skin and inside every orifice you have to offer—but it does pretty much describe things. In the last decade or so, scientists have confirmed that we’re just as much an ecosystem as a rainforest is: full of ecological niches inhabited by countless bacteria, many of which have been evolving with us for millions of years. Our tiny passengers aren’t passive, either. Studies in mice and some in humans have linked these microbial populations, or microbiomes, to the host’s digestion, gut health, behavior, and even mood. A healthy microbiome keeps the host’s systems in good working order and prevents invasion by microbes that mean us harm.
But what is a healthy microbiome, exactly? That’s an important question, since diagnosing and treating illnesses related to microbiome imbalance requires some definition of normal. In the first few studies to try to address this question, scientists have found that there are ...

Eindelijk einde aan monopolie dure wetenschappelijke tijdschriften

Eindelijk einde aan monopolie dure wetenschappelijke tijdschriften:
Het business model van wetenschappelijke tijdschriften is om jaloers op te worden: wetenschappers sturen gratis hun artikelen, collega’s doen gratis aan peer review en er worden fikse bedragen, vaak wel duizenden euro’s per titel, in rekening gebracht aan abonnees. Wetenschappers ergeren zich er dan ook wild aan. De plannen voor een gratis toegankelijk toptijdschrift, eLife, worden met gejuich begroet. Althans: als het tijdschrift gratis blijft…

Kan eLife een begin maken van echte open wetenschap?

Nadelen van bestaande tijdschriften: traag….

Op dit moment heeft het peer review proces nog veel weg van de tijd van de postkoets. Een wetenschapper stuurt zijn publicatie op naar het tijdschrift. Dat vraagt een leidende autoriteit om te beslissen of het artikel van voldoende wetenschappelijk niveau is, op- en aanmerkingen te geven en als alle procedures uiteindelijk doorlopen zijn, wordt het gepubliceerd. Hier gaan maanden overeen, een eeuwigheid in vakgebieden waar de ontwikkelingen snel gaan. Er zijn zelfs gevallen bekend dat het jaren duurt. Vandaar ook dat wij bij Visionair graag gebruik maken van de preprintserver ArXiv. Daar komt het wetenschappelijke nieuws altijd heet van de naald binnen en nog beter: gratis toegankelijk. Ook hebben de peer reviewers er nog niet de pit uitgehaald.
En peperduur

Daarmee komen we bij het volgende nadeel. De kosten voor abonnees en lezers zijn exorbitant hoog. Wil je een printje bestellen van een artikel van enkele pagina’s dat je graag wilt lezen? Dan ben je al gauw dertig dollar lichter. Een jaarabonnement op bijvoorbeeld Nature kost je instituut al meer dan 2800 euro. Universiteitsbibliotheken kunnen nauwelijks hun hoofd boven water houden. Universiteiten in arme landen kunnen al helemaal niet deze exorbitante bedragen ophoesten. Geen wonder dus dat veel mensen in de wetenschappelijke wereld nadenken over alternatieven, en uitgevers als Elsevier willen boycotten.
eLife: de oplossing?

Bijna tweehonderd vooraanstaande biologen hebben daarom nu het initiatief genomen zelf een tijdschrift op te zetten. eLife moet, en dat is uniek, gratis toegankelijk worden. Het moet een toptijdschrift worden, dat wil zeggen dat er strenge normen zullen gelden voor welke artikelen het waard zijn te publiceren. Hiervoor hebben ze de steun van drie grote wetenschappelijke instituten: Howard Hughes Medical Institute, de Wellcome Trust en het Max Planck Gesellschaft. In het nieuwe tijdschrift moet veel sneller gepubliceerd kunnen worden dan in bestaande tijdschriften.
Zal dit initiatief gaan lukken?

Niet verrassend, overheersen de zure woorden van de gevestigde bladen aan het adres van de initiatiefnemers. Dit is namelijk een rechtstreekse bedreiging voor hun winstgevende zakelijke model. Als topwetenschappers voortaan hun artikelen naar een open-source tijdschrift sturen, zullen steeds meer bibliotheken hun abonnementen gaan opzeggen. Persoonlijk denk ik dat het initiatief in deze tijd veel kans van slagen heeft. Immers: het gratis werk dat wetenschappers nu voor commerciële uitgevers doen, kunnen ze ook voor een gratis tijdschrift doen. Wel is de onafhankelijkheid mogelijk een issue: in grote instituten heerst een overheersend paradigma. Het probleem dat het lastig is, een artikel dat tegen de wetenschappelijke mainstream in gaat te publiceren, zal helaas wel blijven. Dat heeft alles te maken met het peer review systeem.
Bronnen

eLife (site)

Three major biology funders launch new open access journal, but why exactly?, Nature News Blog (2011)

Papier ‘schrijft’ zelf bloedgroep op

Papier ‘schrijft’ zelf bloedgroep op: AMSTERDAM - Onderzoekers van de Monash University in Australië hebben papier ontworpen dat zelf iemands bloedgroep op kan schrijven in bloed.

Case closed: blonde Melanesians understood | Gene Expression

Case closed: blonde Melanesians understood | Gene Expression:
As a small child perusing old physical anthropology books I would occasionally stumble upon images of people of Oceanian stock with light hair color. I would wonder: is this a biological or cultural feature? In other words, were people bleaching their hair? If it was biological, was it heritable, or was it simply malnutrition? Another aspect of the phenotype was also straightforward: it did not seem that light hair color resulted in any concomitant lightening of the skin. Granting that this was a heritable biological trait, the questions then were simple: was this trait an independent occurrence of de-pigmentation in Oceania, or was it due to introgression of European alleles?
First, one must note that this is not an isolated feature in Oceania. Rather, blondism crops up in the Solomon Islands, in New Guinea, as well as among some Australian desert groups. This in itself should make us skeptical of the model of European admixture. Additionally, blue eyes, which exhibits a higher frequency in Europeans than blonde hair, is not similarly common in these populations. But all this speculation is now a historical curiosity. The results are widely known from conference ...

A Rose is a Rose, Until it Isn't: Five Reasons Plant DNA is Totally Crazy

A Rose is a Rose, Until it Isn't: Five Reasons Plant DNA is Totally Crazy:
Credit: SP Veres/sxc.hu
You may not give your houseplants enough credit. What looks like an innocent philodendron gathering dust may actually be a riddle wrapped in a mystery shrouded in potting soil at least genetically.
[More]