De tweede wereldoorlog was vooral de oorlog van de automobiel. Hitler en Ford die streden om de automarkt. Waarbij hitler met de volkswagen en de autobahn de auto populair maakte, men kan zelfs twijfelen of een duitser begeesterd de hand uistak voor Hitler of voor zijn Mercedes-benz parade wagen ('Der Grosse') waar elk BDM meisje in wilde trouwen. Tegenwoordig is het een duivelswagen waarmee je geen ongeluk wilt hebben.
In 1918 waren er in totaal slechts 2,7 millioen of minder T-fords in de wereld, wat ongeveer de produktievolume is van Ford vandaag. In 1921 was het franse Citroen de eerste europese autobouwer die overging op lopende band assemblage. In 1930 waren er al 250 autobouwers failliet gegaan omdat ze alles nog handmatig in elkaar zetten.
Terwijl de eerste oorlog begon met paarden en eindigde met vliegtuigen en tanks, begon de tweede met de wijdverspreide motor aangedreven vehikels en eindigde met raketten en atoombommen.
Pas toen deze vehikels vast kwamen te zitten in de russische modder bleek de liefde niet wederzijds te zijn.
De vliegende auto is waarschijnlijk de laatste fase deze wedloop.
Waarom auto's ons tot WW2 hebben aangezet is een filosofische vraag en waar klimaatbeheersing vast een belangrijke rol in speelt. men kan er niet omheen dat auto's, treinen, boten, vliegtuigen en huizen goede voorbeelden zijn van bezielde voorwerpen, alhoewel men dan moet afvragen of kleding, zwembaden, fabrieken, kerken en moskeeen, parlementen, festivals en voetbalstadions ook bezield zijn. Met als ijkpunt of het slagveld bezield is terwijl God dood is.
En men na WW2 zelfs de vraag kan stellen of concentratiekampen bezield zijn geweest, wat hetzelfde is als afvragen of de brandstapel van Jeanne d"Arc bezield is geweest.
Een volgende geweldadige strijd om de afzetmarkt van de een of ander zichzelf assembelerend produkt ligt in het verschiet, waarbij an passant nationale staten passe zullen worden en bedrijven de werkelijke machthebbers blijken. Als de mens zich tegen die tijd niet zelf vergast heeft met uitlaatgassen. Rond die tijd zijn machines net zo bezield als ATM's en is de menselijke ziel net zo dood.
De eerste moordauto.
De automobiel van Frans Ferdinand en vrouw
vlak voor de aanslag en start van WW1
https://www.nrc.nl/nieuws/2016/09/22/dames-en-heren-wij-allen-leven-in-illusies-4388900-a1522948 Wij denken nu dat onze huidige humanistische ideeën over de grote waarde van het individu en diens gevoelens eeuwigheidswaarde hebben. Of zelfs: de waarheid zijn. Maar, zo schrijft Harari, het humanisme bestaat pas driehonderd jaar. Mensbeeld en wereldordening van het Oude Egypte hebben duizenden jaren bestaan. Maar wie maakt zich nu nog druk over een farao?
Onze waarden en overtuigingen omtrent de werkelijkheid zijn diep verankerd, maar het zijn net zo goed illusies die gemakkelijk kunnen verdwijnen omdat ze alleen in gedachten bestaan. We nemen ze serieus omdat andere mensen hetzelfde denken. We vinden dat de Verenigde Staten echt bestaan, maar dat is alleen omdat héél veel andere mensen dat ook geloven. Zoals ook geld alleen waarde heeft omdat anderen het eveneens waardevol vinden. Het papier zelf is niks waard. Het zelfuitgeroepen ‘koninkrijk Calsahara’, ergens in de Californische woestijn, wordt door niemand serieus genomen, want er is ook niemand anders die dat koninkrijk serieus neemt.
Wat is dan nog waarachtig in ons leven? Natuurlijk bestaat bij Harari ook de reële, materiële werkelijkheid van stenen en lantaarnpalen, en ook een innerlijke belevingswereld van reacties en gevoelens. In die twee werelden leven ook dieren als wolven en chimpansees. Ook zij hebben innerlijke ervaringen: verlangens, angst, vreugde. En ook zij kennen de objectieve werkelijkheid van een rivier, een boom, een landschap. Maar wij mensen leven vooral in die derde wereld, die de dieren niet kennen, die voor ons alles filtert en overheerst: de intersubjectieve, gemeenschappelijke verbeelding, vol zaken als geld, nationale staten, Apple en NRC Handelsblad. Zonder andere ‘gelovigen’ zouden die niet bestaan.
Harari geeft een handige vuistregel: als iets zelf pijn kan voelen is het echt. Een bankdirecteur is echt, een bank bestaat alleen in onze gemeenschappelijke gedachten. Ons moderne leven, met zijn trends, idealen, opvattingen en mega-instituties, bestaat dus vooral uit gedeelde ideeën. Bruikbare en gemeenschappelijke illusies, die het patroon bepalen van een groot deel van ons leven.
...
Dat we in illusies leven is een boodschap die waarschijnlijk niet vaak genoeg herhaald kan worden. Wie meegaat in Harari’s knappe deconstructie van het moderne denken en leven, voelt een merkwaardig heilzame zuivering van gedachten en gevoel. Als de rokken van een ui pelt Harari in zijn boek de culturele schillen van de geest af. Even is niets vanzelfsprekend meer.
Een onderliggende vraag is wel: vertegenwoordigt onze huidige humanistische cultuur dan echt niet het diepste wezen van de mensheid? Zo algemeen gesteld moet het antwoord – vrees ik – zijn: natuurlijk niet. Een ander antwoord zou te arrogant zijn, en zelfs kolonialistisch. Humanisme is echt niet de enige manier waarop mensen gelukkig kunnen worden of zichzelf kunnen ontwikkelen. En ook het humanisme, de motor achter ons moderne wereldbeeld, is eindig.
De homo deus, de godmens, uit Harari’s titel, vormt een van de belangrijkste gevaren, en daarmee komen we op de tweede boodschap van Harari’s boek. Voortgedreven door humanistische idealen zullen genetica, biotechnologie en informatica onherroepelijk aan de mens gaan knutselen. Op de een of andere manier zal er dan een supermens ontstaan: een sterke, extreem lang levende, hyperintelligente godmens dus, al dan niet met een directe uplink naar een krachtige computer. Dat zal een scheiding in supermensen en gewone mensen creëren; de principiële gelijkheid die aan de basis van het humanisme staat, zal verlaten moeten worden. Mensenrechten zullen worden aangepast.
Maar er is meer. Omdat de komst van die supermens nog verre van zeker is, ligt het grotere gevaar waarschijnlijk in de snelle ontwikkelingen in informatica die zullen leiden tot wat Harari noemt ‘dataïsme’. Daarin wordt ieder individu ontleed in al zijn losse onderdelen, van koopgedrag tot ziektegeschiedenis, met grote voorspellende kracht. Het systeem is nu al betrekkelijk zichtbaar in advertentiemachines op internet.
en daarmee het grote gebrek van het humanisme en de waarde van het (ver)innerlijk leven aantoont.
Zoals God ooit werd ontmaskerd als een product van menselijke verbeelding, zo zal ook de menselijke verbeelding worden ontmaskerd als het product van biochemische processen en berekeningen, voorspelt Harari.
...
Het rijke innerlijk bestaan van de mens, ooit de basis van het humanisme, wordt steeds verder ontmanteld. Een mens zal steeds vaker worden gezien als een samenspel van biochemie en neurologische algoritmes, niet meer als een bewust individu met eigen opvattingen. Niet voor niets doet modern overheidsbeleid graag aan nudging: onbewuste beïnvloeding van gedrag. Dat werkt veel beter dan overtuigingskracht en voorlichting. Die techniek zal steeds verfijnder worden.
Enige kanttekeningen na het lezen van het boek van Harari.
Het is duidelijk dat iemand bijvoorbeeld weinig heeft aan sexuele gevoelens als diegene te lelijk is, zodanig dat deze gevoelens door niemand zal worden opgeraapt en met afschuw bekeken, en dus ook voor die persoon eerder een kweling dan een zegen zijn omdat iedereen dezelfde illusie over schoonheid volgt. En daarmee het grote gebrek van het humanisme en de overschatte waarde van het (ver)innerlijk leven aantoont, zelfs na alle opofferingen die van gevoel, intelligentie en individualisme blijk moesten geven.
In het transhumanisme mogen de biochemie en algrotimes erachter dan wel bestaan maar het zijn geestelijk ongekalibreerde functies, afgezien van de lichamelijke gezondheid. En aaangezien nog steeds ieder mens opgroeit van asexueel naar sexueel wezen gedurende de puberteit is en blijft het mogelijk dat de biochemie en de algoritmes uit balans zijn en blijven. En zelfs schoolse kennis/scholastieke houding kan hieraan niets veranderen. En zodanig zelfs noodzakelijk omdat andere mensen het geestelijk ook zijn.
In het postliberalisme kan men een A.I. banen laten uitvinden waar mensen beter in zijn dan een A.I.
Het grootste deel van de posthumansitische mensheid zal zich waarschijnlijk in een eeuwigdurende toestand van orgasme bevinden, zoals de meerderheid van de mensheid ook altijd het platvloers genot heeft najaagd door sex, geld en macht. En aangezien sex en geld altijd macht bleken zal de verheffing via transhumanisme net zo een teleurstelling worden als de mediums die de verheffing verkochten zoals radio, tv en internet, al naar gelang de economische groeicijfers zijn. En de toestand voor minder kapitaalkrachtigen is misschien een eeuwigdurende slaap.
En met de sub-soorten waarin de mensheid uiteen dreigt te vallen in het post-humanisme komen waarschijnlijk uit noodzaak ook weer oorlog, ziekte en honger ten tonele. En begint het kalibreren weer van voor af aan.
Dit alles is geschreven zonder een transcraniële helm op mijn hoofd.
Volgens het credo: dat als je niet meedoet met dataflow tel je niet mee, terwijl mijn data net zoveel waard is als elk ander stukje data en zelfs als die data van een superslim algoritme is, geeft het manco van het dataisme al aan. Net zoals in de liberale maatschappij alle individuen gelijk zijn aan elkaar maar sommigen individuen dus meer gelijk dan anderen, waarbij de rijken het belang van de armen leren negeren en de armen leren hun eigen belang te negeren. Het IoT in dataisme maakt dingen meer gelijk aan elkaar maar menselijke ervaringen zijn geen dingen en dingen hebben geen karakter.
Uiteindelijk zal het hele slimme algoritme ontdekken dat resistentialisme ook waar moet zijn omdat de dingen ons op een hele sluwe manier ergeren en benadelen, iedereen is bekend met de printer die pas weigert bij dringende en belangrijke documenten, en dan moet het een keuze maken. Het bedrijf dat dan denkt dat het goedkoper is om de mens aan te passen ipv. bv. de printer zie ik niet zo gauw gebeuren.
Zembla - Onderzoeksjournalistiek: "Al maanden doet de FBI onderzoek naar de Russische beïnvloeding van de Amerikaanse presidentsverkiezingen. ZEMBLA onderzoekt een ander explosief dossier over Trump en de Russen: Trumps zakelijke en persoonlijke relaties met oligarchen uit de voormalige Sovjet-Unie. Machtige, steenrijke mannen die verdacht worden van witwassen en fraude en contacten hebben in Moskou en met de maffia. Wat zeggen deze relaties over Trump en waarom ontkent hij ze? Hoe compromitterend zijn deze omstreden zakenrelaties voor de 45ste president van de Verenigde Staten? En zijn er connecties met Nederland? ZEMBLA ontmoet één omstreden vriend van Trump en spreekt onder andere met een voormalig CIA agent, met fraude-onderzoekers, advocaten en een Amerikaanse senator."
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/05/03/voor-bijna-400-nederlanders-was-leven-moeilijker-dan-sterven-8653582-a1557011 Op vrijdag 10 mei viel Duitsland Nederland binnen en volgde een strijd die maar vijf dagen duurde. Nederland capituleerde op 14 mei na het bombardement op Rotterdam. Dat is bekend. Minder bekend is dat kort na 10 mei bijna vierhonderd mensen een eind aan hun leven maakten. Het was statistisch gezien voor Nederland de grootste zelfmoordpiek ooit. De paar duizend gesneuvelde militairen en de burgerslachtoffers van de bombardementen zijn beschreven, maar de honderden die zelf een eind aan hun leven maakten bleven in de geschiedschrijving praktisch ongenoemd.
...
Wie waren deze mensen? Het is tijd dat ze namen en gezichten krijgen en die heb ik geprobeerd ze in mijn boek te geven. Ongeveer de helft was joods en deze groep had al sinds 1933 gehoord en gelezen hoe Duitsland joden behandelde. De Amsterdamse zakenman Louis Fles had er in zijn boekje Hitler – hervormer of misdadiger? uit 1933 zelfs al voor gewaarschuwd. Toen de capitulatie een feit was, vreesden ze het ergste. Het gezin Swaab uit Amsterdam bijvoorbeeld – vader, moeder en hun drie meerderjarige kinderen – beroofde zich gezamenlijk van het leven. De 69-jarige Fles sloeg trouwens ook de hand aan zichzelf.
Anderen vonden het zo onbegrijpelijk en zo onvoorstelbaar dat Duitsers in Nederland de baas werden, dat ze hun leven beëindigden, zoals de Amsterdamse hoogleraar Wim Bonger, die in zijn afscheidsbrief schreef: „Ik kan mij niet bukken voor dat tuig, dat nu gaat heersen.” Maar ook de Noord-Hollandse visser Simon Dekker, die al meteen na 10 mei behoorlijk overstuur was. „Ik kan absoluut niet leven onder de Duitsers”, riep hij volgens getuigen. Vier dagen na de capitulatie maakte hij met twee revolvers een eind aan het leven van zijn vrouw en kinderen en daarna aan dat van zichzelf. Duitse vluchtelingen die al eerder waren ontsnapt, maakten er eveneens een eind aan. Zoals het voormalige Bondsdaglid voor de SPD, Toni Reissner, die zich met zijn vrouw en zoon het leven benam. Zijn dochter Gisela overleefde door het huis uit te rennen.
...
Loe de Jong reed op de dag van de capitulatie samen met het bevriende gezin Wins naar IJmuiden om een boot te vinden die naar Engeland ging. De Jong en zijn vrouw wisten te vluchten, maar Jo Wins, zijn vrouw en twee kinderen moesten omkeren en pleegden dezelfde avond zelfmoord. Het is nauwelijks te bevatten dat De Jong in zijn geschriften met deze tragedie niets heeft gedaan.
...
In mei 1940 maakten in Nederland bijna vierhonderd mensen een eind aan hun leven. Het toont de schok van de Duitse inval. Maar historici hebben de zelfmoordpiek links laten liggen, schrijft Lucas Ligtenberg.
Avondblad met de de koeienletters die menig nederlander de dood injoeg.
5 jaar later plegen Hitler, Goebbels en Himmler ook zelfmoord, samen met 10 duizenden andere duitsers, maar dan door de schok van de geallieerden inval en en hun ongekende lafheid (volgens hun eigen nazi normen) om niet mee te werken aan de economische groei in die laatste oorlogsdagen.
8 rijksten bezitten evenveel als armste helft wereldbevolking - OxfamNovib: "Nieuwe en betere gegevens over de verdeling van de rijkdom in de wereld - met name in India en China – wijzen uit dat de armste helft van de wereldbevolking minder vermogen heeft dan eerder werd aangenomen. Indien deze nieuwe gegevens vorig jaar beschikbaar waren geweest dan was duidelijk geworden dat 9 miljardairs over evenveel vermogen beschikten als de armste helft van de wereldbevolking en niet 62 personen, zoals Oxfam Novib begin 2016 had berekend.
Die 8 rijksten bezitten 426,2 miljard, maar in tegenstelling tot de de 50% van de armsten betalen zij over dat bedrag slechts 1,2% vermogensbelastingen en zijn de 3,6 miljard armsten over datzelfde bedrag wel 35% aan inkomensbelastingen kwijt.
Eerlijker is het om beide over dat bedrag hetzelfde te belasten.
De 28 miljard van de 9 rijkste nederlanders levert al jaren het leeuwendeel van de ongeveer 3,75 miljard aan vermogensbelastingen op, want de top 1% bezit 25% van het nederlands vermogen.
Als we hun hetzelfde zouden belasten als de 50% van de armste nederlanders (3650 dzd) dan zouden ze 0% aan vermogensbelasting moeten betalen en dat lijkt me ze al aardig gelukt via belastingparadijzen zoal nederland.
Sailliant detail is dat vermogensbelasting in nederland in 2001 blijkbaar is afgeschaft en bij de inkomensbelasting wordt geteld als box 3.
Deze betaalden 36.55% aan belastingen in 2017, maar de top 10% (waarvan minstens iedereen in de 4de schijf of meer dan 56532 aan inkomen -850 dzd nederlanders- of 6,6% van de 13,1 mlj) betaalden dus blijkbaar meer dan de helft van alle inkomstenbelasting of ongeveer 27 mld oftewel ze hebben 52 mld aan inkomen.
Wat er niet is te geloven is dat maar 50% van de nederlanders dus armer is dan de rest van nederland en niet 99% zoals verwacht, maar waarschijnlijk zijn die cijfers door het CBS en de schijfgrenzen in box 1 van de belastingen uit naam van de sluwe overheid zodanig resp. gepresenteerd en gekozen om de bevolking rustig te houden.
Nergens vind men het aandeel terug van schijf 1 uit box 1 in de totale ontvangen inkomensbelasting, google ligt ook hier hopeloos achter. Zelfs als men zoekt naar aantal huizen boven de 500.000,- van de totale woningbouw vindt men weinig bruikbare absolute resultaten. Wellicht gebruikte ook de overheid in dit geval 'het recht om te vergeten' dat 99% van de nederlanders slechts 75% van het nederlands vermogen bezit bij google.
En wat natte vingerwerk zegt ons dat over 295 mld aan vermogen door de top 1% dus slechts 937,5 mlj aan belasting is betaald oftewel de overige 99% betaalde 2812,5 mlj over 885 mld aan belasting, wat bij beide dus 3,18 %, is als er geen hebzuchtigere wanverhoudingen zijn gekocht op basis van een vermoeden. Zoals dat het vermogen van de 99% wel 1168 mld had moeten zijn en de overige 1% al tevreden met 11,8 mld had moeten zijn waarvan resp. 37,125 mld en 375 mlj voor de belasting zijn, maar de 99% ondanks/dankzij de overheid dus is bestolen van 283,2 mld aan vermogen.
Wat voor iedere belastingplichtige uit de 99% groep neerkomt op 218 euro.
En zo hacken we dus de bubble van Larry Page.
Het zijn ook alleen de rijken die weer van de zogenaamde herverdeling door en van belastingen danwel rijksuitgaven profiteren omdat echte arme sloebers nooit iets hadden aan onderwijs, ontwikkelingshulp, infrastructuur met spoor, auto, schip en vliegtuig of internet, defensie en politie, of het drukken van meer geld. Het populisme bewijst dat.
