#6144: Beatboxen op Bach, piano spelen en programmeren

#6144: Beatboxen op Bach, piano spelen en programmeren:

Ze hebben allebei een groot muzikaal talent. De een is een vijftienjarige pianist die meer dan honderd optredens op zijn naam heeft staan en verschillende samenwerkingen met professionele orkesten. De ander is een 23-jarige cellist, saxofonist, zanger, én uitmuntend beatboxer. Zet ze bij elkaar en dit is wat je krijgt.
Kevin Olusola en pianist Kadar Qian (die overigens ook nog softwareontwikkelaar is, Apple-fan en winnaar van verschillende prestigieuze prijzen in de wiskunde) voeren de Goldbergvariaties opnieuw uit, dit keer met beatbox. Dat had Bach er nog niet bij bedacht toen hij het in 1741 componeerde:

Luister naar Goldberg Vaiations op Spotify

Olusola combineert piano spelen met beatboxen…

Olusola begon met cello spelen toen hij acht jaar oud was. Hij wilde eerst niet, maar moest van zijn moeder. Op zijn zeventiende werd hij verkozen tot Muzikant van het Jaar als saxofonist. Beatboxen doet hij al sinds de middelbare school. Het maakt muziek divers, zegt hij. Geef hem ons ongelijk. De combinatie van beatboxen en cello spelen maakte hem op internet al razend populair.

Met vier andere zangers vormt hij de popgroep Pentatonix. Hun muziek is a capella, maar door het beatboxen van Olusola is dat nauwelijks te horen. Ook deze groepo ging door met muziek maken na succes op YouTube. Vorig jaar wonnen ze het derde seizoen van het programma The Sing Off of van de NBC: ze kregen tweehonderdduizend dollar en een platencontract voor een nieuw album.

…Qian wil pianospelen én programmeren

Ook de jonge pianist Kadar Qian timmert hard aan de weg: hij treedt geregeld op met professionele artiesten. Als sinds zijn vierde speelt hij piano. Onderstaand filmpje is gemaakt toen hij veertien was, tijdens een optreden met het Melrose Symphonie Orkest.

Zenuwachtig voor een optreden is hij nooit. Ook kan hij zijn pianospel nog prima met school combineren, zo zei hij in een interview: “Zolang ik leuk vind wat ik doe, heb ik genoeg tijd voor beide dingen”. Zijn interesse houdt namelijk niet op bij piano spelen:

“Ik heb altijd geloofd dat muziek en technologie elkaar kruisen. Behalve piano spelen, ben ik ook heel erg geïnteresseerd in technologie en programmeren. Op het snijpunt van waar technologie en muziek elkaar ontmoeten, dat is waar ik wil zijn. Het is mijn doel mijn twee passies te combineren… om een balans te vinden tussen muziek en al het andere.”

Source: Rankin, Lissa, M.D. 2010. What’s Up Down There?

Source:  Rankin, Lissa, M.D. 2010. What’s Up Down There?:

Source:  Rankin, Lissa, M.D. 2010. What’s Up Down There?
"

penis penitentiary, I am familair with that one.

A Tribe in New Guinea lives only in Tree Houses at least 100 ft high.

A Tribe in New Guinea lives only in Tree Houses at least 100 ft high.:






Source

As seen on national geographic.

The art of José Rosário

The art of José Rosário:
Picando fumo


Leiteiros


Rotina de fazenda


Curva de rio


Pegando carona



The art of José Rosário

Elegie voor Esther

In bloedgeronnen tranen
woon je in mijn hoofd

Je zomerjurk weerspiegelt
en declameert je laatste dag

Je valt als een lappenpop
geschoten in je slaap

Neer in de betonnen bunker
vraag je nog mijn naam.

Het is 00:00 geleden

Wat je nooit verwittigde
Met huurprijzen voor een prikje

spuitje je glas weer vol angst
Op de overloop lig je verslagen

als een paardeharen vloer
In ziekere humor.

waar niemand vroeg
Waarom ik niet was gekomen

Bultrug Johannes vermoord

Bultrug Johannes krijgt laatste spuitje | nu.nl/binnenland | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl
De bultrug is zo'n 12 meter lang en weegt 20 ton. Het dier kwam woensdag vast te zitten op zandbank de Razende Bol. Pogingen om hem te redden zijn mislukt. De plek waar de walvis ligt, is zeer moeilijk begaanbaar voor grote schepen en machines. Bovendien zijn bultruggen bijzonder stressgevoelig.
"

En niemand komt op hetzelfde idee als de bouwers van stonehenge: boomstammen eronder rollen; zodat men het gewicht van wel ongeveer 625 schoolkinderen rustig de zee in kan schuiven. De moderne variant betreft een luchtbed eronder opblazen, maar wie heeft daar het geld voor? Een beetje creatieveling had hem onder een paar luchtballonen getakeld. Het beste en goedkoopste was natuurlijk hem zodanig kietelen dat hij lachend de zee in spartelde.

Top 100 Songs List - Top 100 songs

Top 100 Songs List - Top 100 songs

bricks

koekkoek

David Brega

David Brega:

"David Brega is recognized today as one of the country’s foremost contemporary painters of still life. The hallmarks of his style are a taste for spare compositions that are structured from a simple yet powerful design sense, combined with visual richness of surface detail. At the same time he chooses subject matter—old painted woods, antique toys, letters, and pictures from the 19 th century—that conjures memories and nostalgia for days gone by. Brega has carved out a specialty in trompe l’oeil painting with his superb technique, exacting sense of design, and delight in playing tricks upon his viewers.

Brega’s paintings are classical in form; a bowl containing apples and a wooden bucket filled with eggs both hearken back to simple, frontal, balanced compositions that have been used by still life artists throughout history. However, his trompe l’oeil compositions, which combine reproductions of iconic images with letters and personal memorabilia, are more complex in meaning and locate Brega within a post modern world. In Founding Father, for example, we contemplate tradition compositional elements—the drawn curtains and the letters—combined with an image of John Adams, an icon of American history. The image, which Brega tore from a museum catalogue, is also a reference to an icon of American art, Gilbert Stuart’s portrait of John Adams. Stuart’s portrait of John Adams represented in Founding Father is but a reproduction of that portrait. That is, it is a painting of a reproduction. It is a painting of a reproduction of a painting by a famous American of a famous American. Brega’s postmodern audience is thus challenged to contemplate the nature of art within context and layers of fine art and popular culture.

By 1986, when David Brega had his first exhibition, the scholarship of American still life painting—and its markets—were well established. He could visit museums to see paintings by William Harnett, John Peto, and a host of other American artists who had come to light. Moreover, books and catalogues on these artists made their images widely available. Brega’s challenge therefore was not to break new stylistic ground but rather, to find his own way within the parameters of the trompe l’oeil tradition. He has done this by seeking out objects whose forms and historical associations touch him, by arranging them in spare, carefully wrought compositions, and by mastering a technique that is breathtakingly accomplished. At times Brega departs from his usual subject matter. In Colors, for example, he selected a rock star’s leather jacket encrusted with badges, belts, and chains—a contemporary artifact that is both a symbol of pop culture and a fascinatingly personal article of clothing. At other times he revels in the traditional boundaries of his art, pulling subject matter, composition, and trickery together with his own unique sense of humor and his original standard of beauty."

text by nancy allyn jarzombek