vrijdag 30 september 2005
BlogSkins.com Personal Info Page
BlogSkins.com Personal Info Page her gloomy and not-so-gloomy blogskins
Virtual Reality Laboratory
Virtual Reality Laboratory
Ze beloofde ons een kleine 15 jaar geleden al wonderen met virtual reality, nog steeds merk je er nauwelijks iets van.
Waar blijft die verbetering in de cyber-sex. Waar is die kunst-pik met USB aansluiting? Of die droomvrouw op PC-energie.
Nee, armzaligheid is hier nog troef.
Ze beloofde ons een kleine 15 jaar geleden al wonderen met virtual reality, nog steeds merk je er nauwelijks iets van.
Waar blijft die verbetering in de cyber-sex. Waar is die kunst-pik met USB aansluiting? Of die droomvrouw op PC-energie.
Nee, armzaligheid is hier nog troef.
donderdag 29 september 2005
maandag 26 september 2005
sex en angst
Hugo Raes stelde in zijn boek: Reizigers in de Anti-tijd al dat de wereld is gebaseerd op angst en niet op sex. Deze omkering van freudiaanse waarden heeft me altijd verrast maar waarschijnlijk is het een kloeke waarheid. Want goeie sex heeft zijn wortels in angst. Sex om de sex is klef en laf itt. sex om het presteren. De wereld is gebaseerd op sex en sex is gebaseerd op angst. Want sex is iedere keer als een beetje doodgaan. Dus de wereld is gebaseerd op angst.
Victoriaanse sex die verboden is en omgeven door taboes of sex na de sexuele revolutie.
Sex als dreigement in dit AIDS tijdperk. Sex met een idioot met een biertje in zijn hand is ook een horrorbeeld.
Sex met de deur op slot. Sex met een onbekende. Sex waar je betrapt kan worden.
We hebben dus eigenlijk niks te klagen.
Sex in nergenshuizen is de apex van die fantasie en niet te bevredigen (en dat is niet hetzelfde als onverzadigbaar).
De politieke identiteit in deze sexprestaties is echter of mensen die niets te vrezen hebben dan niet langzaamaan zullen uitsterven aangezien hun sexueel genoegen ver onder de maat zou moeten zijn.
En hebben de armoezaaiers van de wereld betere sex dan de machtigen der aarde?
Kijkend naar de economische verdeling van de productiemiddelen en kapitaal en het aantal nakomlingen bij deze verdeling zou men zeggen vanwel. Al heeft men op school geleerd dat de armen meer kinderen hebben zodat deze voor de oude dag van de ouders hadden te zorgen, toch zijn het de armen die de meeste kinderen baarden terwijl de kapitaalkrachtigen het wel betalen kunnen of was er soms geen geld voor een condoom?. Er lijkt toch iets meer aan de hand te zijn dan alleen een huishoudgeld kwestie. Het moge duidelijk zijn dat in een populatie waarbij de 5% machtigen tegenover de 95% van het gepeupel, de machtigen absoluut en relatief (nog) nooit nog mรฉรฉr kinderen zullen kunnen werpen dan het gepeupel. En is er voor het gepeupel die alleen al door geldnood constant in vrees moeten leven dus betere sex, of zou gevreesd worden ook tot betere sex leiden?
Het ongeloof van het gepeupel in deze is tegelijk het bewijs. Alhoewel je in psycho-sociale theorieen nooit praten moet over bewijs maar op zijn best over gebrek aan inconsistentie (oftewel de constructiewaarde, zo heeft de relativiteitstheorie meer constructiewaarde dan het marxisme en het marxisme heeft meer constructiewaarde dan het katholisicme).
En bestaat er dus geen absolute psycho-sociale theorie aangezien ze alle moeten zijn geankerd in hun tijdsgeest (waarmee ze consistent zijn).
Hoogstens kan men proberen al deze theorieen te synchroniseren met elkaar
(Jeder Vorstellung ist eine Tatsache und jede Tatsache hat seine Vorstellung, vrij naar Witggenstein)
Victoriaanse sex die verboden is en omgeven door taboes of sex na de sexuele revolutie.
Sex als dreigement in dit AIDS tijdperk. Sex met een idioot met een biertje in zijn hand is ook een horrorbeeld.
Sex met de deur op slot. Sex met een onbekende. Sex waar je betrapt kan worden.
We hebben dus eigenlijk niks te klagen.
Sex in nergenshuizen is de apex van die fantasie en niet te bevredigen (en dat is niet hetzelfde als onverzadigbaar).
De politieke identiteit in deze sexprestaties is echter of mensen die niets te vrezen hebben dan niet langzaamaan zullen uitsterven aangezien hun sexueel genoegen ver onder de maat zou moeten zijn.
En hebben de armoezaaiers van de wereld betere sex dan de machtigen der aarde?
Kijkend naar de economische verdeling van de productiemiddelen en kapitaal en het aantal nakomlingen bij deze verdeling zou men zeggen vanwel. Al heeft men op school geleerd dat de armen meer kinderen hebben zodat deze voor de oude dag van de ouders hadden te zorgen, toch zijn het de armen die de meeste kinderen baarden terwijl de kapitaalkrachtigen het wel betalen kunnen of was er soms geen geld voor een condoom?. Er lijkt toch iets meer aan de hand te zijn dan alleen een huishoudgeld kwestie. Het moge duidelijk zijn dat in een populatie waarbij de 5% machtigen tegenover de 95% van het gepeupel, de machtigen absoluut en relatief (nog) nooit nog mรฉรฉr kinderen zullen kunnen werpen dan het gepeupel. En is er voor het gepeupel die alleen al door geldnood constant in vrees moeten leven dus betere sex, of zou gevreesd worden ook tot betere sex leiden?
Het ongeloof van het gepeupel in deze is tegelijk het bewijs. Alhoewel je in psycho-sociale theorieen nooit praten moet over bewijs maar op zijn best over gebrek aan inconsistentie (oftewel de constructiewaarde, zo heeft de relativiteitstheorie meer constructiewaarde dan het marxisme en het marxisme heeft meer constructiewaarde dan het katholisicme).
En bestaat er dus geen absolute psycho-sociale theorie aangezien ze alle moeten zijn geankerd in hun tijdsgeest (waarmee ze consistent zijn).
Hoogstens kan men proberen al deze theorieen te synchroniseren met elkaar
(Jeder Vorstellung ist eine Tatsache und jede Tatsache hat seine Vorstellung, vrij naar Witggenstein)
zaterdag 24 september 2005
woensdag 21 september 2005
gedachtendrog
Stel dat naast gezichtsbedrog ook zoiets bestaat voor je gedachten, dus voordat je iets mededeelt dat onontkoombaar niet eenduidig te verstaan is.
Aangezien ieder het intiemst is met zijn eigen gedachten zou zoiets niet mogelijk kunnen zijn en pas als we het aan de wereld meedelen onstaat er een meerduidigheid door een onnoembaarheid of ook wel doordat de luisteraar het als een anders interpreteert.
Ook gedachten die iets anders voorstellen dan zoals men door de constructie mag verwachten zijn gedachtendrog. Sofisme, poezie, een muziekstuk, schilderij en gezichtsmimiek of email van onbekenden zijn hiervan een goed voorbeeld. Ook macht in zijn zuiverste vorm voldoet hieraan. Een onbekende taal aanhoren kan men ook hieronder subsumptieren.
Het idee dat de een wereld aan een enkel woord hangt (bv een ja of nee) is vooral bij sollicitaties een veel voorkomende constructie, en wordt ook wel gevonden bij datings en in een toestand die men verliefdheid pleegt noemen, ook als men dronken is en een speciaal geval is de kater achteraf. Bij martelingen of verraad anderszins uiteraard ook.
Aangezien gedachten niet altijd conclusief zijn maar merendeels associatief en alleen aan de eigenaar van die gedachten duidelijk is waarmee die trein rolt en die subtiliteiten niet altijd mededeelbaar of herleidbaar zijn voor anderen, is noembaarheid als activiteit voornamelijk een werkzaamheid voordat men iets mededeelt.
De vraag is dus of dat alle gedachten noembaar zijn of dat slechts sommige gedachten noembaar zijn en of men dus gedachten heeft die niet mede te delen zijn en waarvan sommige bedrog kunnen zijn.
Als slechts sommige gedachten noembaar zijn dan is een gedachtendrog uitpluizen zinloos. Gedachtendrog in mededeelbare gedachten is namelijk al uitvoerig beschreven door Aristoteles. Als in onnoembare gedachten iets gebeurt dat gedachtendrog zou kunnen zijn zal ik dat dus ook niet mededelen kunnen. De zuiverheid van onnoembare gedachten is dus eeuwig onduidelijk. Of het zou zijn moeten dat stommiteiten ook de graadmeter zijn van deszulks gedachten.
Zijn de gedachten bij dieren en menselijke babies hoofdakelijk niet-mededeelbare gedachten? Betekent dat ze niets mededelen dan ook het bestaan van hun onnoembare gedachten? Enige laboratoriumwerk is hier vereist.
De dictatuur van de mededeelbare gedachten kan de natuur der gedachten misschien tot een bekentenis dwingen. Indien men nu bedenkt dat gedachten het verschijnsel tussen de oren is die zowel waarheden als leugens behelst en men bovenstaande nog eens leest lijken leugens (gedachtendrog) direct alleen noembaar te zijn bij niet-mededeelbare gedachten, en die conclusie kan niet waar zijn. Of men moet als premisse stellen dat leugens mededeelbare gedachten zijn en gedachtendrogen niet-mededeelbare gedachten zijn. En dat onderscheidt bestaat niet want het zijn beide leugens. En dan zou de wereld wartaal zijn. En het kenmerk van waarheid is eenduidigheid, in 90% van de gevallen.
Aangezien ieder het intiemst is met zijn eigen gedachten zou zoiets niet mogelijk kunnen zijn en pas als we het aan de wereld meedelen onstaat er een meerduidigheid door een onnoembaarheid of ook wel doordat de luisteraar het als een anders interpreteert.
Ook gedachten die iets anders voorstellen dan zoals men door de constructie mag verwachten zijn gedachtendrog. Sofisme, poezie, een muziekstuk, schilderij en gezichtsmimiek of email van onbekenden zijn hiervan een goed voorbeeld. Ook macht in zijn zuiverste vorm voldoet hieraan. Een onbekende taal aanhoren kan men ook hieronder subsumptieren.
Het idee dat de een wereld aan een enkel woord hangt (bv een ja of nee) is vooral bij sollicitaties een veel voorkomende constructie, en wordt ook wel gevonden bij datings en in een toestand die men verliefdheid pleegt noemen, ook als men dronken is en een speciaal geval is de kater achteraf. Bij martelingen of verraad anderszins uiteraard ook.
Aangezien gedachten niet altijd conclusief zijn maar merendeels associatief en alleen aan de eigenaar van die gedachten duidelijk is waarmee die trein rolt en die subtiliteiten niet altijd mededeelbaar of herleidbaar zijn voor anderen, is noembaarheid als activiteit voornamelijk een werkzaamheid voordat men iets mededeelt.
De vraag is dus of dat alle gedachten noembaar zijn of dat slechts sommige gedachten noembaar zijn en of men dus gedachten heeft die niet mede te delen zijn en waarvan sommige bedrog kunnen zijn.
Als slechts sommige gedachten noembaar zijn dan is een gedachtendrog uitpluizen zinloos. Gedachtendrog in mededeelbare gedachten is namelijk al uitvoerig beschreven door Aristoteles. Als in onnoembare gedachten iets gebeurt dat gedachtendrog zou kunnen zijn zal ik dat dus ook niet mededelen kunnen. De zuiverheid van onnoembare gedachten is dus eeuwig onduidelijk. Of het zou zijn moeten dat stommiteiten ook de graadmeter zijn van deszulks gedachten.
Zijn de gedachten bij dieren en menselijke babies hoofdakelijk niet-mededeelbare gedachten? Betekent dat ze niets mededelen dan ook het bestaan van hun onnoembare gedachten? Enige laboratoriumwerk is hier vereist.
De dictatuur van de mededeelbare gedachten kan de natuur der gedachten misschien tot een bekentenis dwingen. Indien men nu bedenkt dat gedachten het verschijnsel tussen de oren is die zowel waarheden als leugens behelst en men bovenstaande nog eens leest lijken leugens (gedachtendrog) direct alleen noembaar te zijn bij niet-mededeelbare gedachten, en die conclusie kan niet waar zijn. Of men moet als premisse stellen dat leugens mededeelbare gedachten zijn en gedachtendrogen niet-mededeelbare gedachten zijn. En dat onderscheidt bestaat niet want het zijn beide leugens. En dan zou de wereld wartaal zijn. En het kenmerk van waarheid is eenduidigheid, in 90% van de gevallen.
woensdag 14 september 2005
maandag 12 september 2005
Mathematics of Time Travel
Mathematics of Time Travel Some energy derived from Los Angeles today, experiment failed. I missed my arrival point in time by 20 million years.
Some dinos don't care. How can I get back? I must reread my maths again.
Some dinos don't care. How can I get back? I must reread my maths again.
Abonneren op:
Posts (Atom)