En tegen een domineesdochter dus mag gaan vechten om oprecht medeleven en tegen haar haat die niet bestaat, B.Y.O.B.
Voor jongvolwassenen zonder levenservaring geldt dit zogenaamd niet, maar juist wel als ze gelovig zijn.
A lot of folks on the web are buzzing about Paul Krugman’s NYT OpEd today about the antiscience convictions of the current cohort of Republican candidates running for President of these United States. I find little fault in what Krugman wrote. Each candidate on the right is simply scrambling to be even more antiscience than the next.
Of course, if that "next" is Rick Perry, then I doubt anyone could sprint away from reality more than he does. He’s a dyed-in-the-wool creationist who apparently has no problem narrowing or stepping well over the line with separation of Church and State, and when it comes to denying climate change he also apparently had no problem with simply making things up (Krugman calls his statements "vile", and the Washington Post blog The Fact Checker rated his claims as "whoppers"). Perry’s stance on other big issues is similar.
And he’s far and away the front runner, which leaves me shaking my head.
Where Michele Bachmann and Rick Santorum stand is obvious. Newt Gingrich — who claims he’s a fan of science — equivocates when it comes to ...
The media has been reporting a lot about Anders Breivik. I’m curious about the tendency of some to label Breivik a “Christian Extremist”. Additionally, there is widespread repetition of the Norwegian official deeming him a “Christian fundamentalist.” I think this is wrong on the specifics, but it also goes toward the general problem of our age where we attempt to fit everything into black-white religious dichotomies. For example, “moderate Muslims” vs. “Islamists.” “Islamic extremists” vs. “Christian extremists.” Because of the salience of notionally religiously motivated Islamic militant movements there has been a shift toward reinterpreting secular nationalist terrorist movements as religious ones. For example, the attempt to frame the Irish Republican Army as Catholic terrorists, or the Tamil Tigers as Hindu terrorists (in reality, both these are nationalist movements, often with a Leftist slant). Or consider the refashioning of Tim McVeigh into a Christian terrorist when he was a lapsed Catholic at best and probably irreligious by the time of his terrorist act. This religionization of all radical movements means that people have a really hard time today digesting the fact that 19th and early 20th century anarchists who committed what seem to be patently suicidal acts were ...
Veertiende- en vijftiende-eeuwse intellectuelen als Jan Hus en John Wycliffe hadden al pogingen ondernomen de Katholieke kerk van binnenuit te hervormen. Met name voor Jan Hus liep zijn kritiek op de praktijken binnen de Kerk slecht af. In 1415 werd hij levend verbrand wegens ketterij. Aan het begin van de zestiende eeuw ontstond er een nieuwe generatie van hervormers die het er voortvarender vanaf brachten.
Duitsland staat nog altijd vol met standbeelden van kerkhervormer Luther, zoals hier in Dresden. Afbeelding: © Wikimedia Commons
Luther’s kritiek richtte zich vooral op de corruptie van de geestelijkheid. Ook was hij van mening dat de Bijbel ook in andere talen dan het Latijn beschikbaar zou moeten zijn. Een idee dat nog altijd de kern van de Reformatie vormt maar niet zo nieuw was als vaak word gedacht.
Dankzij de kort daarvoor uitgevonden boekdrukkunst konden de ideeën van Luther zich snel verspreiden. Andere prominente Christelijke denkers, zoals de Zwitser Ulrich Zwingli en de Fransman Johannes Calvijn waren er evenals Luther van overtuigd dat er iets moest veranderen binnen het Christendom. Op dat moment hadden deze denkers geen plannen de Katholieke Kerk te verlaten en nieuwe kerkgemeenschappen te stichten. Wel ontstonden er er snel heftige discussies over welke kant het dan wél op moest met de inrichting van het geloof.
Bestaat de vrije wil? Veranderen de wijn en het brood tijdens de eucharistieviering echt in het bloed in lichaam van Christus? Tegenwoordig zijn dat vragen die buiten de kerk weinig mensen nog echt het overdenken waard vinden, maar gedurende de zestiende eeuw waren het religieuze twistpunten die een belangrijke weerslag op de politiek in Europa hadden.
Sterker nog, het Katholieke dogma dat het brood en de wijn werkelijk in het lichaam en bloed van Christus veranderde (mits door een priester toegediend), maakte zo’n belangrijk deel uit van de Katholieke theologie dat Luther’s verwerping daarvan het begin vormde van grootschalige politieke omwentelingen in vrijwel heel Europa.
Rond 1500 besloeg het Heilig Roomse Rijk een groot deel van Europa. Een hechte politieke eenheid was het echter nooit. De opkomst van de Reformatie droeg eraan bij dat het enorme Rijk in de zestiende en zeventiende eeuw verscheurd werd door interne oorlogen. Afbeelding: © Wikimedia Commons
Deze machthebbers wilden baas in eigen huis zijn en wilde af van de bemoeienissen vanuit de Rome op hun politiek. Met name in het noorden van het Rijk kreeg Luther veel steun. De religieuze twistpunten vertaalden zich vrijwel direct in politieke spanningen door het hele rijk.
Religie en politiek waren in de vroegmoderne tijd buitengewoon nauw met elkaar verweven. Binnen korte tijd raakte Europa verdeeld in aanhangers van protestantisme en katholicisme, van behoud en hervorming, van machthebbers die hun voordeel probeerden te doen met de nieuwe ontwikkelingen en zij die de status quo wilden behouden.
Als gevolg van deze spanningen scheurde de Dertigjarige Oorlog tussen 1618 en 1648 het Heilig Roomse Rijk uiteen. In vrijwel elk Europees land woedde ergens in de zestiende of zeventiende eeuw wel een godsdienstoorlog als direct of indirect gevolg van deze wisselwerking tussen religie en politiek. De Tachtigjarige oorlog in de Nederlanden is slechts een van de vele.
Dit blijkt uit de eerste resultaten van een grootschalig onderzoek op Europees niveau naar de cultuur van het Bijbellezen en interpreteren van voor de Reformatie, uitgevoerd door de Rijksuniversiteit Groningen. Volgens Dr. Sabrina Corbellini, die het onderzoek leidt, zijn Bijbels in de volkstaal geen protestantse uitvinding, maar een verschijnsel dat juist de late middeleeuwen gekenmerkt heeft.
Het beeld dat het Woord van God alleen gelezen mocht worden door priesters en pastoors, en dat gewone kerkgangers het met onverstaanbaar Latijns geprevel moesten doen, was volgens Corbellini succesvolle propaganda van de Protestantse hervormingsbeweging. “Luther heeft deze mythe zelf in de wereld geholpen tijdens de vele ‘tafelgesprekken’ die bij hem thuis gehouden werden,” aldus Corbellini.
Laatste pagina uit de eerste gedrukte bijbel uit de Nederlanden. In de laatste zinnen staat te lezen dat de bijbel in het jaar 1477 in Delft gedrukt is, jaren voor Luthers Bijbelvertaling in het Duits. Afbeelding: © Bijbelsdigitaal, Nederlands Bijbelgenootschap
Tot nu toe dachten historici dat als gevolg van een algemeen verbod op het vertalen en verspreiden van de Heilige Schrift het bezit van Bijbels in de volkstaal in de middeleeuwen zeer beperkt was. Ze baseerden zich hierbij vooral op kerkelijke bronnen. Volgens de Groningse onderzoeksgroep geeft dit een onjuist beeld van de historische werkelijkheid.
Corbellini en haar collega’s hebben bewijzen gevonden dat Bijbels in andere talen dan het Latijn gedurende de late middeleeuwen wijdverspreid waren. Bijbels in de volkstaal waren niet alleen in het bezit van koningen en geleerden, maar ook van beroepsgroepen binnen de lagere burgerij. Schoenmakers, kleermakers en kooplieden bezaten volksbijbels. Bezitters en lezers kwamen regelmatig bijeen om de bijbel te lezen, te mediteren of de bijbel uit het hoofd te leren. Er bestond bovendien een levendige commerciële handel in het onderling verkopen en kopiëren van de handschriften.
In de middeleeuwen was geen enkele sprake van een totaal verbod op vertalen en verspreiden van de Bijbel. Het voorschrift dat de Bijbel enkel in het Latijn gelezen mocht worden ontstond pas op het concilie van Trente (1545-1563) toen de Reformatie in Europa al in volle gang was. Voor die tijd waren dit soort verboden lokale verschijnselen, met name in gebieden waar ketterse stromingen actief waren.
In het vandaag verschenen boek The Belief Instinct (waarvan hier een voorpublicatie) stelt cognitief psycholoog Jesse Bering dat ons empathisch vermogen flink uit de bocht is gevlogen. We dichten bewustzijn toe aan dingen die niet denken, zelfs aan dingen die er niet zijn. Daarmee solliciteert hij naar de brandstapel: de wetenschapper torpedeert ons godsbesef.
Read more
Elk jaar zijn er zeker twee dagen waar het land zich voorbereidt op oproerkraaiers: Koninginnedag en de jaarwisseling. Het resultaat is elke keer weer een paar honderd arrestaties en tientallen gewonden. Ondanks de lokale verschillen in heftigheid, spreekt men al jaren van rustig verlopen dagen.
In tegenstelling tot andere landen, hoeft de overheid zich niet op de 1e mei voor te bereiden. Ook dit jaar zal die dag in Nederland uitermate rustig verlopen. Tenzij op een van de vele koopzondagen het publiek aan het plunderen slaat of er grote rellen uitbreken bij een van de voetbalwedstrijden. Maar dat heeft dan niets met De Dag van de Arbeid te maken.
Op het verjaarsfeestje van de PvdA zal ongetwijfeld met de nodige nostalgie gemijmerd worden over de opkomst van de arbeidersbeweging. Wie De Nieuwe Buitensociëteit in Zwolle passeert en niet op de teksten let van de daar aangeheven liederen, denkt vast de gezangen van een kerkgenootschap te horen. Op naar het licht en Morgenrood doen qua toonzetting niet onder voor God, enkel licht of Morgenglans der eeuwigheid. Wil de PvdA haar populariteit vergroten, dan zou de partij eens wat hedendaagse songwriters aan het werk moeten zetten.
Hoe anders verloopt de 1e mei in andere landen. Berlijn bereidt zich elk jaar voor op traditionele matpartijen met het gezag. In Griekenland werden vorig jaar banken en winkels belaagd. De 1 mei-viering werd aangegrepen om te demonstreren tegen de bezuinigingen, tengevolge van de kredietcrisis. In Spanje verwacht men vandaag om dezelfde reden ook schermutselingen. En waar het in andere landen feestelijker zal toegaan, kan men wel op massale bijeenkomsten rekenen.
Zegt de Dag van de Arbeid de Nederlanders zo weinig, omdat het arbeidsethos zo belabbberd is? Nederlanders vinden werk alleen niet zaligmakend. Bovendien zijn in de loop der jaren arbeidsomstandigheden, werktijden en loon redelijk geregeld. Zodra er een conflict dreigt draait de consensusmachine op volle toeren en voorkomen compromissen al te heftige arbeidonsrust.
Dat was 65 jaar geleden wel anders. In de roerige veertiger jaren staken hier 1265 stakingen de kop op. Daarvan kreeg de oude Drees er onder zijn bewind 969 te verduren. Maar dat was snel over. In de 50’er jaren waren er nog maar 687 stakingen. In de ‘sixties’ waren arbeidsconflicten, met 341 stakingen, amper meer de reden tot maatschappelijk onrust.
Het tij leek te keren in de 70’er (577 stakingen) en 80’er jaren (542 stakingen), maar dat was slechts een kleine opleving van arbeidersassertiviteit. De 90’er jaren kende 490 stakingen en na 2000 kunnen we wel spreken van relatieve arbeidsrust. Tot op heden waren er niet meer dan 321 stakingen. (Gegevens onder andere geput uit deze database van het IISG).
De Dag van de Arbeid 2011 staat dus in het teken van Koninginnedagkaters, koopzondagen en wat nostalgische meiboom-party’s. Rutte kan rusten, de overheid kan zich beperken tot het beveiligen van 30 april en de jaarwisseling. Het blijft wel oppassen. Onder Balkenende was er al enige toename van arbeidsonrust. Met 229 stakingen staat deze premier zelfs boven Den Uyl, die slechts 195 stakingen voorbij zag trekken.
Balkenende had in 2010 met 11 stakingen te doen. In de korte tijd dat Rutte regeert, zijn er al 18 stakingen en werkonderbrekingen de revue gepasseerd en daarmee staat hij net boven Zijlstra (10 stakingen), de hekkensluiter in het rijtje MP’s dat zich met arbeidsonrust zag geconfronteerd. Daarnaast worden er continu acties gevoerd tegen de bezuinigingen. Dat thema scoort onder Rutte het hoogst. Door heel het land zijn er al 75 acties geweest. Arbeidsonrust bleef beperkt tot 19 acties, maar in heel 2010 waren dat er 17, waarvan drie onder Rutte.
Nederland is geen land dat de kredietcrisis snel zal koppelen aan stakingen en werkonderbrekingen. Maar zou Rutte het voor elkaar krijgen de 1e mei nieuw leven in te blazen?
"Niet Galileo Galilei maar wel zijn tijdgenoot Giordano Bruno (1548 - 1600) werd omwille zijn stellingnames door de Kerk tot de brandstapel veroordeeld. Bruno had bijvoorbeeld beweerd dat de zon een ster was zoals alle andere. Mogelijk was het vooral zijn eigenzinnige karakter dat hem in ongenade deed vallen, maar dat maakt het juist nog erger: Bruno hield tenminste voet bij stuk, in tegenstelling tot Galilei!
Hoe dan ook, terwijl Galilei in 1992 formeel in eer werd hersteld, wacht Bruno nog steeds op zijn officiële rehabilitatie. Het dossier van Bruno blijkt een zoveelste kerkelijk 'vergeten' dossier, al dacht de Kerk wel 'sneller' aan de man die hem de dood in joeg: kardinaal Bellarmine werd in 1930 gecanonizeerd.
Daarom protesteren wetenschappers elk jaar op 17 februari, Bruno's sterfdag, rond zijn standbeeld op de Campo di Fiori in Rome. Als u niet zo ver kan reizen, kan u op Facebook een oproep tot eerherstel steunen. (dh)
Richard Dawkins, Christopher Hitchens, Sam Harris, PZ Myers, James Randi … if you’re a regular Cif belief reader, you’ll already have spotted the pattern – these are the names of arguably the most prominent, outspoken atheists and “sceptics” in the world. There’s something else you should notice – they are all white men. The atheist and sceptic movements are dominated by white men and I think this is a problem.
With its depiction of rape and murder within a Sikh temple, Gurpreet Kaur Bhatti’s drama was bound to upset critics who felt that its title Behzti – Dishonour – encapsulated the slur it cast on their faith. But few anticipated that a small-scale production by a young playwright could spark the violent confrontation that this weekend resulted in thousands of pounds worth of damage and clashes with riot police at Birmingham Repertory Theatre.